Sedadex 0,5mg/ml Opl Inj Hond Kat 10ml

Speciale waarschuwingen: De toediening van het diergeneesmiddel aan puppy's jonger dan 16 weken en kittens jonger dan 12 weken is niet onderzocht. Speciale voorzorgsmaatregelen voor veilig gebruik bij de doeldiersoort(en): Gedurende de ingreep en de herstelperiode dienen de behandelde dieren warm en op een constante temperatuur te worden gehouden. Aanbevolen wordt om de dieren gedurende 12 uur voorafgaand aan de toediening van het diergeneesmiddel te laten vasten. Water mag wel gegeven worden. Na de behandeling mag geen water of voedsel aan het dier gegeven worden voordat het kan slikken. Tijdens sedatie kunnen vertroebelingen van het hoornvlies optreden. De ogen dienen beschermd te worden met een daartoe geschikte oogzalf. Bij oudere dieren dient het diergeneesmiddel met de nodige voorzichtigheid te worden toegepast. Nerveuze, agressieve of opgewonden dieren dienen vóór het begin van de behandeling de gelegenheid te krijgen te kalmeren. De ademhalings- en hartfunctie dient frequent en periodiek gecontroleerd te worden. Pulsoximetrie kan nuttig zijn, maar is niet essentieel voor een adequate controle. Er dient apparatuur voor handmatige beademing beschikbaar te zijn voor het geval zich ademhalingsdepressie of apneu voordoet bij opeenvolgend gebruik van dexmedetomidine en ketamine om bij katten algehele anesthesie te induceren. Het verdient tevens aanbeveling om zuurstof ter beschikking te hebben voor het geval hypoxemie wordt verondersteld of vastgesteld. Premedicatie met het diergeneesmiddel voorafgaand aan inductie en onderhoud van algehele anesthesie mag bij zieke en verzwakte honden en katten uitsluitend plaatsvinden na een baten-risicobeoordeling. Gebruik van het diergeneesmiddel voor premedicatie bij honden en katten vermindert de hoeveelheid inductiemedicatie die nodig is voor inductie van de anesthesie significant. Let er tijdens het toedienen van intraveneuze inductiemiddelen nauwgezet op dat de toediening wordt gestaakt zodra het inductiemiddel effect heeft. Ook de behoefte aan vluchtige anesthetica voor onderhoud van de anesthesie wordt verminderd. Speciale voorzorgsmaatregelen te nemen door de persoon die het diergeneesmiddel aan de dieren toedient: het diergeneesmiddel is een slaap-inducerend- en kalmeringsmiddel. Gebruikers dienen voorzichtig te werk te gaan om zelfinjectie te voorkomen. In geval van accidentele ingestie of zelfinjectie, dient onmiddellijk een arts te worden geraadpleegd en de bijsluiter te worden getoond. RIJD ECHTER NIET zelf omdat er sedatie en veranderingen in de bloeddruk kunnen optreden. Zwangere vrouwen dienen extra zorgvuldigheid in acht te nemen bij het toedienen van het diergeneesmiddel om zelfinjectie te voorkomen, aangezien onbedoelde systemische blootstelling kan leiden tot baarmoedercontracties en een verlaagde foetale bloeddruk. Vermijd contact van huid, ogen of slijmvliezen met het middel. Het gebruik van ondoorlatende handschoenen wordt aanbevolen. Bij accidenteel contact van huid of slijmvliezen met het diergeneesmiddel, moeten de blootgestelde gebieden onmiddellijk met een ruime hoeveelheid water worden gewassen en moet de bevuilde kleding die in direct contact met de huid staat, worden verwijderd. Bij accidenteel contact met de ogen, moeten de ogen uitgebreid worden gespoeld met veel vers water. Als er symptomen optreden, moet onmiddellijk een arts worden geraadpleegd. Personen met een bekende overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of één van de hulpstoffen dienen bij toediening van het diergeneesmiddel grote voorzichtigheid in acht te nemen. Advies voor artsen: het diergeneesmiddel is een α2-adrenerge receptoragonist. Symptomen na absorptie kunnen bestaan uit klinische effecten, inclusief dosisafhankelijke sedatie, ademhalingsdepressie, bradycardie, hypotensie, een droge mond en hyperglykemie. Er zijn ook gevallen van ventriculaire aritmie gemeld. Respiratoire en hemodynamische symptomen dienen symptomatisch te worden behandeld. De specifieke α2-adrenerge receptorantagonist atipamizol, die is goedgekeurd voor gebruik bij dieren, is bij de mens alleen experimenteel gebruikt om door dexmedetomidine geïnduceerde effecten te antagoneren.

Niet-invasieve, matig tot gemiddeld pijnlijke procedures en onderzoeken waarbij immobilisatie, sedatie en analgesie vereist zijn bij honden en katten. Diepe sedatie en analgesie bij honden bij gelijktijdig gebruik van butorfanol voor medische en kleine chirurgische ingrepen. Premedicatie bij honden en katten voorafgaand aan inductie en onderhoud van algehele anesthesie.

3.8 Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie: Gelijktijdig gebruik van andere stoffen die de werking van het centraal zenuwstelsel onderdrukken, zal naar verwachting het effect van het diergeneesmiddel versterken en de dosis dient derhalve te worden aangepast. In combinatie met dexmedetomidine dienen anticholinergica met de nodige voorzichtigheid te worden gebruikt. Indien na het gebruik van dexmedetomidine atipamizol wordt toegediend, dan worden de effecten hierdoor snel ongedaan gemaakt, waardoor de recoveryperiode kan worden verkort. Gewoonlijk zijn honden en katten na 15 minuten weer wakker en staan ze weer. Katten: Na gelijktijdige intramusculaire toediening van 40 microgram dexmedetomidine per kg lichaamsgewicht en 5 mg ketamine per kg lichaamsgewicht aan katten, verdubbelde de maximumconcentratie dexmedetomidine, maar er was geen effect op de Tmax. De gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd van dexmedetomidine nam toe tot 1,6 uur en de totale blootstelling (AUC) nam toe met 50%. Indien tegelijkertijd een dosis van 10 mg ketamine per kg lichaamsgewicht wordt toegepast samen met 40 microgram dexmedetomidine per kg lichaamsgewicht, kan dit tachycardie veroorzaken. Atipamizol zorgt niet voor omkering van het effect van ketamine.

3.6 Bijwerkingen Hond: Zeer vaak (>1 dier/10 behandelde dieren): Bradycardie Bleke slijmvliezen 1 Cyanotische slijmvliezen 1 Vaak (1 tot 10 dieren/100 behandelde dieren): Aritmie 2 Zelden (1 tot 10 dieren/10.000 behandelde dieren): Longoedeem Supraventriculaire en nodale aritmie 2 , premature ventriculaire contracties 2 , hartblok 2 Zeer zelden (<1 dier/10.000 behandelde dieren, inclusief geïsoleerde meldingen): Excitatie 2 Hoge bloeddruk 3 , lage bloeddruk 3 Hypersalivatie 2 , braken 4 Spiertremor, fietsbewegingen 2 , spiertrekking 2 , langdurige sedatie 2 Bradypneu 2,5, verlaagde ademhalingsfrequentie, onregelmatige ademhaling 2 , tachypneu 2,5 Erytheem 2 Verlaagde lichaamstemperatuur Urineren 2 Onbepaalde frequentie (kan niet worden geschat op basis van de beschikbare gegevens) Vertroebeling van het hoornvlies Verlaagde zuurstofsaturatie 2 Kokhalzen 2 1 Als gevolg van perifere vasoconstrictie en veneuze desaturatie bij een normale arteriële oxygenatie. 2 Bij gelijktijdig gebruik van dexmedetomidine en butorfanol. 3 De bloeddruk zal aanvankelijk stijgen en daarna terugkeren tot normaal of lager dan normaal. 4 Kan 5-10 minuten na injectie optreden. Sommige honden kunnen ook braken tijdens de recovery. 5 Bij gebruik van dexmedetomidine voor premedicatie. Bij gelijktijdig gebruik van dexmedetomidine en butorfanol bij honden zijn brady- en tachyaritmieën gemeld, waaronder een uitgesproken sinusbradycardie, 1e en 2e graads AV-blok, sinusarrest of -pauze en atriale, supraventriculaire en ventriculaire premature complexen. Bij gebruik van dexmedetomidine als premedicatie zijn brady- en tachyaritmieën gemeld, waaronder een uitgesproken sinusbradycardie, 1e en 2e graads AV-blok en sinusarrest. Supraventriculaire en Kat: Zeer vaak (>1 dier/10 behandelde dieren): Aritmie 1 Bradycardie Hartblok 2 Braken 3 Bleke slijmvliezen 4 Cyanotische slijmvliezen 4 Vaak (1 tot 10 dieren/100 behandelde dieren): Supraventriculaire en nodale aritmie 1 Kokhalzen 1 Verlaagde zuurstofsaturatie 2 Verlaagde lichaamstemperatuur 2 Soms (1 tot 10 dieren/1.000 behandelde dieren): Apneu 2 Zelden (1 tot 10 dieren/10.000 behandelde dieren): Longoedeem Extrasystole2 Zeer zelden (<1 dier/10.000 behandelde dieren, inclusief geïsoleerde meldingen): Hoge bloeddruk 5 , lage bloeddruk 5 Bradypneu 2 , Verlaagde ademhalingsfrequentie Hypoventilatie 2 , onregelmatig ademhaling 2 Spiertremor Agitatie 2 Onbepaalde frequentie (kan niet worden geschat op basis van de beschikbare gegevens) Vertroebeling van het hoornvlies 1 Bij gebruik van dexmedetomidine als premedicatie. 2 Wanneer dexmedetomidine en ketamine na elkaar worden gebruikt. 3 Kan 5-10 minuten na injectie optreden. Sommige katten kunnen ook braken tijdens de recovery. 4 Als gevolg van perifere vasoconstrictie en veneuze desaturatie bij een normale arteriële oxygenatie. 5 De bloeddruk zal aanvankelijk stijgen en daarna terugkeren tot normaal of beneden normaal. Een intramusculaire dosering van 40 microgram/kg (gevolgd door ketamine of propofol) had vaak sinusbradycardie en sinusaritmie tot gevolg, werd soms gevolgd door een 1e graads atrioventriculair blok en werd zelden gevolgd door supraventriculaire premature depolarisaties, atriale bigeminus, sinuspauzes, 2e graads atrioventriculair blok, of "escape" slagen/ritmes. Het melden van bijwerkingen is belangrijk. Op deze manier kan de veiligheid van een diergeneesmiddel voortdurend worden bewaakt. De meldingen moeten, bij voorkeur via een dierenarts, worden gestuurd naar ofwel de houder van de vergunning voor het in de handel brengen ofwel de nationale bevoegde autoriteit via het nationale meldsysteem. Zie de bijsluiter voor de desbetreffende contactgegevens.

Niet gebruiken bij dieren met cardiovasculaire aandoeningen. Niet gebruiken bij dieren met ernstige systemische aandoeningen of bij dieren die stervende zijn. Niet gebruiken bij overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of één van de hulpstoffen.

Dracht en lactatie: De veiligheid van het diergeneesmiddel is niet bewezen tijdens dracht en lactatie bij de doeldiersoorten. Daarom wordt het gebruik van het diergeneesmiddel tijdens dracht en lactatie afgeraden. Vruchtbaarheid: De veiligheid van het diergeneesmiddel is niet bewezen bij mannelijke fokdieren.

Gebruik voor hogere gewichten Sedadex 0,5 mg/ml en de bijbehorende doseringstabellen.

Katten:
De dosis voor katten is 40 microgram dexmedetomidine hydrochloride/kg lichaamsgewicht overeenkomend met een toe te dienen volume van 0,4 ml Sedadex/kg lichaamsgewicht bij toepassing voor niet-invasieve, matig tot gemiddeld pijnlijke procedures waarbij immobilisatie, sedatie en analgesie vereist zijn.
Wanneer dexmedetomidine wordt gebruikt voor premedicatie bij katten, wordt dezelfde dosis aangehouden.
Premedicatie met dexmedetomidine zal de benodigde dosis inductiemiddel significant verminderen en zal de behoefte aan vluchtige anesthetica voor onderhoud van de anesthesie verminderen. In een klinisch onderzoek was de benodigde hoeveelheid propofol met 50% verminderd. Alle anesthetica die worden gebruikt voor inductie of onderhoud van de anesthesie dienen te worden toegediend op geleide van het effect.
Anesthesie kan 10 minuten na premedicatie worden geïnduceerd door intramusculaire toediening van een doeldosis van 5 mg ketamine per kg lichaamsgewicht of door intraveneuze toediening van propofol op geleide van het effect. De dosering voor katten staat weergegeven in de volgende tabel.